Vrijdag 28 juli Knoll trail

Vandaag staat in het teken van hiken door het subtropisch regenwoud, we gaan enge en vooral zeldzame beesten spotten, ons laten bijten door slangen en spinnen. Heerlijk, het echte bush leven! Dat wordt een avontuur. Hiervoor zijn we helemaal naar Australië gereisd, een dikke 3 km dwars door onherbergzaam oerwoud banjeren!

Daarom vroeg uit de veren, 9:00 ontbijt, gezelligheid alom en je kunt de spanning in de lucht voelen hangen. Met 2 van de 3 auto's naar de Knoll trail gereden, die begint aan de top van een heuvel. Eenmaal boven heb je direct een mooi uitzicht. Het is en blijft bijzonder hoeveel verschillende bomen hier heel dicht op elkaar staan. Ik ken uiteraard de namen niet maar het zijn diverse soorten palmbomen waaronder de Piccabeen palm, eucalyptus bomen en enorme Beech Trees. Ik voel me hier helemaal thuis.

Na enige tijd van dit uitzicht genoten te hebben zijn we de trail gaan lopen. Het begint wat eenvoudig en al snel dalen we af naar de vallei waar een klein beekje rustige kabelend een weg door het oerwoud zoekt. Je hoort en ziet vogels, geritsel op de grond tussen de struiken maar echt iets spannends zijn we nog niet tegen gekomen. En zo gaat het eigenlijk het grootste gedeelte van deze trail. Veel bomen, nog meer bomen en vooral heel veel bomen. Zoals het echte padvinders betaamt lopen Rob en ik (Sander) voorop. Nou ja, ik loop achter Rob, niet achterop, maar dus achter Rob ( dit grapje maken we ongeveer 20 keer per wandeling en wil ik jullie niet onthouden... ) Rob dus voorop, ik dus achter Rob, niet te verwarren met achterop, want we zijn niet op de fiets. Yarno, Yvo en Jorrit keutelen er rustig achteraan en Myrthe, Sifra, Gea en Ingrid lopen op 100 meter ergens achter ons aan, luid kletsend en lachend.

Na ongeveer 2 km gelopen te hebben komen we bij de waterval. Nou ja waterval... ja er valt wat water naar beneden maar het is het maken van een foto niet waard. Dit valt dan ook wel een beetje tegen want ook daarom liepen we juist deze trail. Maar ja, niet getreurd, we hebben nog dik 1 km te gaan! Wie weet wat ons nog gaat overkomen. Dus met flinke pas loopt Rob weer voorop, ik daar achter en Jorrit en de rest volgend. Langzaam komen we vanuit het donkere woud weer terug in de zon. En dan op dat moment gebeurt het: Jorrit springt ongeveer 1 meter in de lucht en roept: "ik loop even deze kant langs" en rent zo in de armen van zijn moeder!!! Al stotterend maakt hij ons er op attent dat er een slang opgerold op het pad ligt waar Rob en ik dus gewoon overheen zijn gelopen. Met een beetje geluk zien wij nog net de staart van de slang in het struikgewas verdwijnen. Groen, met geel en behoorlijk gevlekt. Yes! Onze eerste slang!

Direct maar even Google erbij gepakt om te kijken hoe giftig deze wel niet zou zijn geweest. Je weet het maar nooit. Nou dat valt dus tegen, het is zo'n beetje de meest lieve slang die je tegen kunt komen. Maar goed, het is en blijft wel een slang! Check!

Goed, nog 1 km dus te gaan en ik kan je vertellen dat je toch opeens heel anders door het oerwoud banjert. Dat banjeren wordt meer een soort heel langzaam lopen en achter elke steen, struik of bosje verwacht je nu een slang te spotten. Maar dat gebeurt niet meer. Rob schrikt nog wel een keer van een tak die op het pad ligt. Helden van de Lage Landen zijn we ook! Niks gewend, stadse lui....

Goed, nog vol adrenaline ronden we de trail veilig af en zijn we wel toe aan koffie en thee. En hopelijk een lekker taartje of iets dergelijks want de maag heeft alweer trek. Even rondvragen in het dorp levert ons een leuk tentje op waar heerlijke koffie en thee te krijgen is met inderdaad diverse lekkere zoetigheden. Heerlijke afsluiting van weer een bijzondere dag. Tot morgen!