Dinsdag 1 augustus, dagje rondom huus!

Ik ben vroeg wakker en besluit te gaan vogelen. Geweldig! Ook hier zitten vele soorten graag voor de lens. Ook dit is daarom weer een geweldige plek, grasveld oversteken en schieten maar. Ik vermaak me prima!

Rob is helaas nog ziek en Ingrid bezorgd. We besluiten om een dagje rustig aan te doen. Ik ga eerst nog met Yvo en Jorrit naar de makelaar om te klagen over de schoonmaakster. Je kent het wel, als er 3 boomlange Hollandse kerels voor je staan, dan gaan alle deuren voor je open! Nou, dat werkt dus niet helemaal. Want ondanks dat deze dame achter de balie een ander persoon is dan die we gisteren spraken, heeft ze dezelfde cursus klantonvriendelijkheid gevolgd als dame 1. Ze vraagt of we soms uit zijn op korting waarop ik antwoord dat dit niet zo is en dat ik uit ben op een schoon huis! Na wat beleefdheden te hebben uitgewisseld en Jorrit en Yvo de dame achter de balie enigszins dreigend hebben aangekeken gaat er toch een deur op een kier. Dame 2 gaat even met dame 1 overleggen wat te doen en stuurt ons een email met onze bevindingen. Zo dat hebben die Hollandsche boys maar mooi voor elkaar gekregen! Trots stappen we dan ook in de auto en scheuren naar het huisje.

Nog niet in het huisje aangekomen hebben we de email al binnen. We krijgen bezoek want dame 2 wil het met eigen ogen komen bekijken. De afspraak is 12:00 uur, wordt verzet naar 13:00 en uiteindelijk zijn ze rond 13:30 ter plekke. Ja, ik schrijf ze, want ze zijn 2 vrouwen sterk. We leiden de dames vriendelijk rond, laten ze nog van alles zien en de dames bieden ons hun excuses aan. Dit is inderdaad te belachelijk en had nooit mogen gebeuren. De schoonmaakster mag op kantoor verschijnen want die heeft duidelijk de kantjes er vanaf gelopen. Lang verhaal kort: we krijgen korting op het huisje en er wordt ons een ander huis aangeboden. Na het lezen van die recensies kiezen we er toch maar voor om te blijven, we willen niet nogmaals een huisje schoonmaken…….

De dag wordt verder gevuld met boodschappen doen, zwemmen in de zee, wedstrijdje sprinten met de jongelui en die ouwe. Tuurlijk, die ouwe is niet zo snel maar krijgt wel het respect van de jeugd. Die ouwe kon toch goed volgen! De oudere lezers onder jullie begrijpen natuurlijk dat ik ze heb laten winnen, dat moet je gewoon soms doen, net zoals je dat deed toen de kinderen nog heel klein waren. Oh ja, tijdens het zwemmen in de zee wordt er opeens iets waargenomen in de verte. Het zijn dolfijnen maar Myrthe bedenkt zich geen moment, rent het water uit en vraagt zich af of het geen haai kan zijn. Jorrit legt uit hoe het beest boven water uitkwam en dat dit typisch de manier is hoe dolfijnen zwemmen. Geen paniek dus, gewoon flippers! Hij kan het weten want hij heeft ooit een spreekbeurt over Orka’s gehouden! Myrthe vertrouwt het toch niet en verstopt zich achter de boomlange Yvo! Haar redder in nood.

See ya!