Vrijdag 4 augustus: Snorkelen met Aboriginals

Vandaag reizen we af naar Urangan / Hervey Bay om te gaan snorkelen en te dansen met Aboriginals! Dit kan niet beter worden. Iedereen heeft er zin in. In de haven aangekomen melden we ons om de zwemvliezen te passen en krijgen we de snorkeluitrusting mee. Rob en ik hebben afgesproken dat als er een vraag wordt gesteld of er ook mensen uit Europa komen om niets te zeggen en een beetje dom om ons heen te gaan kijken. Dat moet ons wel lukken. Dit hebben we afgesproken omdat tijdens onze rondreis door Canada dit ook ooit werd gevraagd en ik natuurlijk heel hard ‘ja’ riep. We moesten toen naar voren komen en een dansje met vlaggen doen……..stonden we mooi voor……

Goed, de vessel is inmiddels ready en we mogen aan boord gaan. Mmmm die vessel is niet helemaal wat we ervan verwacht hadden. Het lijkt verdacht veel op een bierboot die ook bij ons in de Zwolse stadsgrachten varen….. De schipper ziet onze blikken en stelt ons gerust. De boot is nog nooit gezonken, hij is een ervaren schipper, hij mompelt wat over sterke stroming en dat we daar tegen zullen moeten vechten! Het kan buitengaats wel wat ruig worden maar als we eenmaal in de buurt van de eilanden zijn, dan is het helemaal prima. Dus we gaan. Eenmaal buiten de haven blijkt het inderdaad een behoorlijk ruige zee te zijn. Al snel komt het boegwater met grote hoeveelheden de boot binnen en diverse mensen zijn al behoorlijk nat. Rugzakken gaan drijven! Oh ja, indien het nodig is, de zwemvesten hangen boven ons. Er waait een vieze oude pet overboord en de schipper staat er op om die te redden. Kost ons een minuut of 10 maar dan is de pet ook gered. De eigenaar is niet echt blij, wat moet die in hemelsnaam met een vieze natte pet……

Na een woelige rit komen we aan op het eerste eiland. Daar worden we letterlijk gedropt, de boot gaat weer terug de zee op en onze Travers, de gids, een echte Aboriginal die Ding Ding heet in zijn moerstaal, verdwijnt in de vegetatie. En daar sta je dan met een man of 20, elkaar aan te kijken…. We besluiten maar met zijn allen om schelpen en stukjes koraal te gaan zoeken. Wat moet je anders? Dit is een beetje gek en ongemakkelijk. Maar goed, na ongeveer 30 minuten is Ding Ding weer terug uit de begroeiing en ook is de boot weer terug. We stappen weer op en varen nu naar een kleiner eiland. Onderweg verteld Ding Ding dat ze met de bast van een boom touwen kunnen maken en laat dit dan ook zien met een stukje bast dat hij op het eiland heeft gezocht. Het waait zo erg en de boot maakt zoveel lawaai dat het niet te volgen is. Geluk zit ik vlak bij Ding Ding en daardoor kan ik flarden van zijn verhaal opmaken. Als iedereen lacht, lach ik maar mee, maar de kloe van het verhaal…..

We komen aan op het tweede eiland waar we mogen snorkelen! Yes, golven van 1,5 mtr hoog, bruine en ijskoud water! Niemand die gaat snorkelen! Wat een teleurstelling is dit. Travers of Ding Ding, leidt ons naar de andere kant van het eiland. Daar is het lekker rustig, weinig wind. Maar snorkelen kan ook daar niet. Alleen maar rotsen. Maar hier gaan we genieten van onze lunch op het strand. Lekkere broodjes van de Subway! Nou ja, ze zijn lekker maar echt lokaal of iets Aboriginals is het natuurlijk niet…..

Ding Ding geeft nog een demonstratie van een originele Aboriginal dans maar doordat hij wat zachtjes praat is het moeilijk te volgen. Ook speelt hij nog wat op zijn Didgeridoo en verteld hij nog wat over de stammen en de tekeningen op zijn lichaam. Dat is erg interessant en ook het hoogtepunt van de reis.

Onderweg naar het huisje zijn we in een ietwat schreeuwerige bar met gokkende bejaarden beland. Worden we nog even aangesproken door Finnen die in Australië wonen met de vraag of we uit Duitsland komen….. bijna, iets meer naar links.

Terug naar de auto komen we nog langs een pier die we een gedeelte hebben bewandeld, harde wind maakt het fris zo aan het einde van de dag. Maar weer getrakteerd, Visarend voor onze neus een vis zien vangen en op een paal zien landen om vervolgens de vis op te eten! Toch nog een leuke afsluiting!